( فَرْعٌ ) مَنْ أَوْجَبَ عَلَى نَفْسِهِ صَوْمَ الدَّهْرِ وَنَوَى مُدَّةَ الدُّنْيَا أَوْ لَا نِيَّةَ لَهُ كَانَ نَذْرُهُ بَاطِلًا وَعَلَيْهِ كَفَّارَةُ يَمِينٍ .
وَإِنْ نَوَى مُدَّةَ عُمْرِهِ يَعْنِي بَقِيَّةَ عُمْرِهِ صَامَ حَتَّى يَمُوتَ وَمَا أَفْطَرَ لِعُذْرٍ أَوْ لِغَيْرِ عُذْرٍ كَفَّرَ عَنْهُ لِتَعَذُّرِ قَضَائِهِ وَكَذَا رَمَضَانُ يُكَفِّرُ عَنْهُ كَفَّارَةَ صَوْمٍ .