وَيُدْفَعُ مُتَلَذِّذٌ بِبَهِيمَةٍ أَوْ إنْسَانٍ وَإِنْ لَا بِجَسَدِهِ كَعُودٍ ، وَيُقْتَلُ عَلَيْهِ ، وَلَا تَلْزَمُ مَبْغِيًّا عَلَيْهِ تَخْطِئَةُ بَاغٍ بِفِعْلِ فَاحِشَةٍ بِهِ وَلَا مَعْرِفَةُ تَحْرِيمِهِ إنْ لَمْ تَقُمْ عَلَيْهِ حُجَّةٌ بِهِ إلَّا فِيمَا فِيهِ فَوْتُ النَّفْسِ كَمَا مَرَّ .
الشَّرْحُ