بَابٌ إنْ طَلَبَ بَاغٍ بِبَغْيِهِ فَاحِشَةً ، وَإِنْ بِرَجُلٍ أَوْ امْرَأَةً بِأُخْرَى ، لَا قَتْلًا وَلَا مَالًا ، أَوْ بِمُذَاكَرَةٍ لَا فِي فَرْجٍ ، أَوْ بِاسْتِلْذَاذٍ وَإِنْ بِلَمْسٍ أَوْ كَشْفِهِ لِيُنْظَرَ إلَيْهِ ، أَوْ لِعَوْرَتِهِ وَإِنْ بِلَا تَلَذُّذٍ جَازَ دِفَاعُهُ وَقِتَالُهُ وَإِنْ مِنْ غَيْرِ مَبْغِيٍّ ، عَلَيْهِ أَوْ أَرَادَ لِغَيْرِهِ فِعْلَ ذَلِكَ ، أَوْ بِبَهِيمَةٍ أَوْ بِنَفْسِهِ .
الشَّرْحُ