وَمَنْ دَعَاهُ وَالِدُهُ فَلَمْ يُجِبْ أَوْ دَعَاهُ ، قِيلَ بِاسْمِهِ أَوْ كُنْيَتِهِ لَا بِيَا أَبَتِ أَوْ خَانَهُ وَقَدْ ائْتَمَنَهُ أَوْ مَشَى قُدَّامَهُ لَا لِإِزَالَةِ أَذًى ، أَوْ مَنَعَهُ مَا سَأَلَ وَهُوَ يَقْدِرُ عَلَيْهِ ، أَوْ تَعَرَّضَ لِشَمَتِهِ وَإِنْ بَعْدَ مَوْتِهِ فَقَدْ عَقَّهُ .
الشَّرْحُ