41 -و شفاعتي که خداوند متعال براي پيامبر گرامي اش عليه الصلاة والسلام ذخيره کرده چنانکه در روايات آمده حق است.

42 -و عهد و پيماني که خداوند متعال از آدم عليه السلام و ذرية ايشان گرفته حق است.

ايمان به علم الله متعال

43 -خداوند، دانا از ازل کاملا مي دانست که تعداد همة کساني که وارد بهشت و همة کساني که وارد دوزخ خواهند شد چقدر است، نه چيزي بر آن عدد افزوده مي شود و نه کم.

44 -و همچنين در ضمن ساير جزئيات اينرا نيز مي دانست که آنان چه اعمالي انجام خواهند داد. و هرکس براي هرکاري که ساخته شده آن کار برايش آسان مي شود.

دار و مدار اعمال بستگي به خاتمه دارد

دار و مدار اعمال بر خاتم? آن است، و خوشبخت کسي است که از قضاء و قدر خداوند احساس خوشبختي کند و بدبخت کسي است که از قضاء و قدر خداوند متعال احساس بدبختي نمايد.

ايمان به قضاء و قدر

45 -اصل تقدير سر خداوند متعال در ميان مخلوقاتش است هيچ فرشتة مقرب و پيامبر مرسلي از آن اطلاع ندارد، تعمق و دقت و کنجکاوي در تقدير وسيلة ذلت و پلکان محرومي، و نردبان سرکشي است. پس خبردار مبادا کسي در بارة تقدير بينديشد يا فکر کند يا وسوسه شود زيرا خداوند متعال علم قضاء و قدر را از مخلوقاتش پنهان داشته و آنان را از توجه به آن نهي فرموده است.

چنانکه در کتاب عزيزش مي فرمايد: (لا يسأل عما يفعل و هم يسألون) انبياء 23. پس هر کس بپرسد چرا خداوند چنين کرده؟ قطعا حکم تقدير را رد کرده است و کسي که حکم تقدير را رد کند در زمرة کافران بشمار مي رود.