46 -اين خلاصه آن چيزي است که هرکس از اولياء و دوستان خداوند متعال قلبش به نور ايمان منور شده به آن محتاج است و اين درجة راسخين در علم است. زيرا علم دو نوع است، يکي علمي که در بين مردم موجود است و ديگر علمي که از مخلوق پوشيده است انکار علم موجود کفر است و ادعاي علم مفقود (يا علم غيب) نيز کفر است و ايمان محکم نمي شود مگر با يقين به علم موجود و ترک طلب علم مفقود.

47 -و ما به لوح محفوظ و به همة آنچه که در آن نوشته شده است و به قلم ايمان داريم، اگر همة مخلوقات جمع شوند و بخواهند چيزي که در لوح محفوظ نوشته شده و وجود دارد آنرا معدوم کنند و از بين ببرند هرگز نخواهند توانست، قلم برداشته شد و هر آنچه که تا قيامت لازم بود نوشته شد. هر چه (از خير و شر) در تقدرت باشد به تو مي رسد و هر آنچه در تقديرت نباشد ممکن نيست به تو برسد.

48 -بنده بايد بداند که علم خداوند متعال بر هر موجودي از مخلوقاتش پيشي گرفته است و لذا تقدير و سرنوشت هر چيزي را محکم و مرتب برنامه ريزي کرده است، به گونه اي که هيچ شکننده و دنبال کننده و از بين برنده و تغيير دهنده و کم کننده و زياد کننده اي در ميان تمام مخلوقاتش در آسمانها و زمين وجود ندارد (که بتواند در تقدير و برنامة قضاء و قدر او ذره اي تصرف کند) اين امر از گره هاي محکم ايمان و اصول و پايه هاي شناخت و اعتراف به توحيد و يگانگي و ربوبيت ذات يکتا و يگانه او تعالي است.

چنانکه خداوند متعال در کتاب عزيزش مي فرمايد: (و خلق کل شيء فقدره تقديرا) فرقان 2. (و هر چيزي را آفريد سپس اندازه کرد آنرا اندازه اي معين) .

و نيز ذات متعالش مي فرمايد:

(و کان أمر الله قدرا مقدورا) احزاب 38 (و هست أمر خدا اندازه اي معين شده) .