3 -اقرار مي کنيم که خداوند بر روي عرش قرار گرفته و او حافظ عرش و غير عرش مي باشد و در اين کار نيازمند و محتاج نيست، زيرا اگر محتاج مي بود نمي توانست اين جهان هستي را خلق نمايد.

4 -اقرار مي کنيم که قرآن کلام خدا و غير مخلوق است، و وحي او و از جانب خدا نازل گشته، نه ذات خدا است و نه خارج از ذات او است، بلکه بطور تحقيق صفت خداوند مي باشد و در اوراق و کاغذ نوشته شده است، با زبان خوانده مي شود، در سينه ها حفظ مي گردد ولي در آن استقرار نمي يابد. مرکب و کاغذ و کتابت، مخلوق هستند. زيرا اينها افعال بندگان هستند چون کتابت و حروف و کلمات و آيات آلت قرآن هستند چون بندگان به آن نيازمند هستند [1] .

5 -اقرار مي نمائيم که بلندمرتبه ترين افراد اين امت بعد از پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - ابوبکر صديق سپس عمر فاروق سپس عثمان و سپس علي - رضي الله عنهم - مي باشند. به دليل اين آيه قرآن که مي فرمايد: {وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ (10) أُولَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ (11) فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ (12) } (الواقعه: 10 - 12) .

«و (سومين گروه) پيشگامان (پيشتازان به سوى ايمان و جهاد و توبه و اعمال نيك) خود ايشانند پيشگامان. آنها مقربان نزد خدايند! در باغهاى پرنعمت بهشت (جاى دارند) » .

(1) - در کتاب «الطبقات السنيه» : مبحث: دلالت: و مبحث: مثبت در کتاب: «شرح الفقه الاکبر» . شيخ علي قاري مي گويد: ما بوسيله آلات صحبت مي کنيم که عبارتند از حلق، زبان، لب، دندان و حروف؛ حروف هم عبارت است از: صداهايي که بر مخارج خودشان تکيه دارند و بر شکل و هيأت شناخته شده مي باشند، ولي خداوند بدون آلت و حروف حرف مي زند، و حروف نيز همچون آلات مخلوق هستند «شرح الفقه الاکبر» (51) .