مفهوم حديث: عائشة & مي فرمايد: بعضي از زنان مومن در حالي که لباسهاي بلندي پوشيده بودند همراه پيامبر % نماز صبح را مي خواندند سپس به خانه هاي خود باز مي گشتند و به سبب وجود تاريکي آخر شب هيچ کس نمي توانست آنها را بشناسد.

47 ـ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ $ قَالَ: كَانَ % يُصَلِّي الظُّهْرَ بِالْهَاجِرَةِ , وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ نَقِيَّةٌ وَالْمَغْرِبَ إذَا وَجَبَتْ , وَالْعِشَاءَ أَحْيَانًا وَأَحْيَانًا إذَا رَآهُمْ اجْتَمَعُوا عَجَّلَ، وَإِذَا رَآهُمْ أَبْطَئُوا أَخَّرَ , وَالصُّبْحُ كَانَ النَّبِيُّ % يُصَلِّيهَا بِغَلَسٍ.

الهاجِرَةُ هِيَ شِدَّةُ الحَرِّ بَعْدَ الزَّوَالِ.

واژه ها:

الهَاجِرَة: وقت شدت گرفتن گرما در وسط روز بعد از زوال خورشيد.

وَالشَّمْسُ نَقِيَّةٌ: آفتاب صاف و قوي است.

وجبت: (آفتاب) غروب کرد.

عجّل: وقت (آن کار را) به جلو انداخت.

أبطئوا: از بطء به معني کاري را آهسته انجام دادن , منظور از آن در اين حديث تاخير در حضور است.

أخّر: (آن کار را) به تاخير انداخت.

الغلس: تاريکي آخر شب.

مفهوم حديث: جابر بن عبد الله $ مي فرمايد: پيامبر % نماز ظهر را در وقت شدت گرفتن گرماي آفتاب بعد از زوال مي خواند , و نماز عصر را هنگامي که خورشيد صاف و قوي بود , ... و مغرب را هنگامي که خورشيد غروب مي کرد , و براي نماز عشاء نگاه مي کرد اگر مردم براي نماز حاضر شده بودند آن را مي خواند , و اگر مي ديد که در حضور تاخير کرده اند آن را به تاخير ... مي انداخت , و نماز صبح را در تاريکي آخر شب مي خواند.