و چون نبوت منقطع شد تشبه به اين فضيلت به جز آن صورت نمي گيرد كه همان ارادهء الهيه كه در سينه ى پيغامبر ظهور فرموده در بعض امور كه صعود پيغامبر به ملأ اعلي پيش از اتمام آن مقدر شده تقاضا نمايد كه به نوعي از نسبت پيغامبر در آن مداخلت كند و به حسب صورت بر دست ديگري ظهور نمايد، پس اين منامات مخبرند به آنكه اتمام اين امور بر دست فلان و فلان واقع خواهد شد، و اين منامات و بشارات به اظهار كمال رضاي خود در آن باب و تربيت آن حضرت صلي الله عليه وسلم ظاهرا و باطنا ايشان را، و استخلاف ايشان به نص و اشاره تمهيد اصول آن كارها و تأسيس قواعد آن مطلبها مداخلت پيغامبر است در آن امر، پس احساس مي كند به نيابت پيغامبر در آن امر و رنگ اين معني در نفس ناطقه او فرو مي رود و قواي قلبيه و عقليه او را در هيجان مي آرد و گويا جارحه ى از جوارح پيغامبر مي گردد و رحمت خاص الهي كه در حق پيغامبر مصروف بود در حق او نيز همان رحمت كار مي كند از اين جهت اين بشارات و استخلاف مناط فضيلت شدند، و چون اين نكته به خاطر اكثر علماء نرسيده است از اين بشارات حسابي نگرفته اند و در باب فضائل برآن اعتماد كلي نكرده اند ولكن الحق ماقلتُ.
اما افضليت شيخين به اعتبار تشبه در جزء علمي پس از جهت آن است كه علم را دو نوع است نوعي كه مخصوص شيخين است ادخل است در خلافت نبوت از نوعي كه مخصوص به مرتضي است و تفصيل اين اجمال موقوف است بر دو تحقيق.