نكته سادسه: عقل تجويز مي كند كه شخصي با پيغامبر صحبت نداشته باشد بلكه آشنا نشده، تقدير الهي جاري شود به آنكه اين شخص را متمم بعض كارهاي مقصوده پيغامبر سازند، و خدا تعالي پيغامبر را به اين سِر مطلع فرمايد، پس پيغامبر آنرا خليفه خود سازد و وي بهترين امت باشد، و ديگران رعيت او و اين فضيلت عليحده است و نيز عقل تجويز مي كند كه شخصي در اول بعثت پيغامبر به اعتبار اتفاق و تأليف و سعي جميل در افشاي دين و برهم زدن اعداء و مستقر ساختن قواعد ملت اعانتها كرده باشد، و نظر رحمت الهي كه به جانب پيغامبري باشد، به اعتبار اين خصال در اين شخص كار خود بكند، و بعد از آن هم به حضور او پيغامبر متوفي شود و وي افضل امت باشد و ديگران تابع او و اين فضيلت عليحده است.
از منت الهي در حق شيخين آن است كه هر دو نوع فضيلت را جمع كرده اند پس اگر در فضيلت ثانيه جمعي با شيخين مساوي الاقدام در گمان كسي باشند لا نسلّم كه فضل كلي بران دائر باشد؛ زيرا كه ايشان جمع بين الفضيلتين كرده اند.