نكته خامسه: سابقًا مذكور شد كه حقيقت فضل وجود يك چيز است در دو شخص و رجحان يكي بر ديگري در آن خصلت، الآن بايد دانست كه اين رحجان گاهي به اعتبار انواع اين خصلت باشد، پس در يكي نوعي ظاهر شود و در ديگري نوع ديگر، و نوع اول انفع باشد در صناعتي كه سخن باعتبار آن صناعت مي رود از نوع ثاني؛ مثلًا شجاعت دو قسم است: شجاعت پهلواني و شجاعت ملوك، و شجاعت ملوك انفع است در خلافت كبري، و مثلًا صفت علم شعبه هاي بسيار دارد، سرعت انتقال ذهن به اخذ مسئله و خروج از محل اشتباه و تعارض ادله به وجهي كه به آن فن كه سخن در آن مي رود مناسب باشد نظير آنكه در علم منقول هر كه اوثق باشد در حفظ و حديث او نكارت ندارد، بهتر است از كسي كه فهم ثاقب دارد و اوهام در حديث او داخل شوند، و مثلا زهد دو نوع است زهد اولياء كه نفرت است از دنيا و ترك مداخلت نمايند راسًا و زهد انبياء كه طمع خود را طرح ساخته اصلاح عالم كنند و مداخلت نمايند در مال و جاه به وجهي كه بهتر از آن متصور نگردد.