نكته رابعه: لفظ (4) و مانند آن در حق جمعي وارد شده و آنرا به حسب قرائن و خصوصيات احوال به معني مناسب بايد فرود آورد مثلًا گوئيم كه حب به چند وجه مي باشد حب مرد نساء خود را، و حب مرد اولاد خود را، و حب كاملي كاملي را به سبب موافقت در كمال، و حب مرد يتيم را به اعتبار آنكه محل شفقت است، و محبت تلميذ شيخ خود را و هر يكي از اين محبتها جدا از ديگري فهميده مي شود و زيادت يك نوع به نسبت فردي و زيادت نوع ديگر به نسبت فرد ديگر معقول مي گردد، پس اگر آن حضرت صلي الله عليه وسلم يكبار عائشه صديقه را (4) الناس گويند و ديگر جا اسامه را و سوم جا صديق اكبر را و جاي چهارم علي مرتضي را تناقض نباشد بلكه در هر حديث اشاره باشد به محبت خاص، فافهم.