و اگر مدرکي مستند براي اين قضيه ميخواهيد به سرگذشت حاطب بن أبي بلتعه - رضي الله عنه - مراجعه کنيد سرگذشتي واقعي که بيانگر يکي از حالات ضعف بشري در يک لحظه است با اينکه آن شخص صحابي پيغمبر - صلى الله عليه وآله وسلم - بوده و از شرکت کنندگان در جنگ بدر است. به خاطر بزرگي لغزش عمر بن خطاب - رضي الله عنه - گفت: اجازه بده گردن اين منافق را بزنم ولي پيغمبر - صلى الله عليه وآله وسلم - هنگاميکه [در آن مورد] از حاطب سؤال کرد و ايشان جواب داد، فرمودند: راست گفت و در مورد او جز به نيکي سخن نگوئيد. اي عمر! آيا فراموش کردهاي که خداوند بر حال اهل بدر مطلع گشته و فرمود: هر کار ميخواهيد انجام دهيد که من شما را مورد مغفرت قرار دادم.

چشمپوشي از لغزشها البته نبايد اقرار به باطل تلقي شود بلکه رهانيدن و نجات دادن شخصي است که مرتکب آن لغزش شده است.

نقل شده که در بين سلف ـ گذشتگان ـ دو برادر بودهاند که يکي از راه استقامت روي برگرداند، به برادرش گفته شد: آيا با او قطع رابطه نميکني و از او دوري نميگزيني؟ جواب داد: به خاطر افتادنش در اين اشتباه، الآن بيشترين نيازي که به من دارد اين است که دستش را بگيرم و با ملاطفت و مهرباني او را سرزنش کنم و از او بخواهم که به راه خويش بازگردد.

کسي که اشتباه و يا خطائي مرتکب ميشود، حق خودش است که کلامي دلسوزانه بشنود و با شعله اميد راهش روشن گردد، تا شايد به مسير خود بازگشته، و با ياران خوب همسفر گردد.