و اصحاب پيامبر - صلى الله عليه وآله وسلم - بعد از رحلت رسول الله - صلى الله عليه وآله وسلم - پاسداران توحيد و سربازان با وفاي توحيد بودند، و پيرو برنامه هاي پيغمبرشان بودند زيرا آنها را براساس توحيد ربوبيت و الوهيت و توحيد أسماء و صفات پروردگار تربيت کرده بود، همانگونه که خداوند آنان را در قرآن کريم چنين توصيف مي کند: {إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ (60) } (المؤمنون: 57 - 60) . «مسلما كسانى كه از خوف پروردگارشان بيمناكند و آنان كه به آيات پروردگارشان ايمان مى آورند، و آنها كه به پروردگارشان شرك نمى ورزند، و آنها كه نهايت كوشش را در انجام طاعات به خرج مى دهند و با اين حال، دلهايشان هراسناك است از اينكه سرانجام بسوى پروردگارشان بازمى گردند» .

و در سورة آل عمران مي فرمايد: {هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ (7) رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ (8) رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ ? ... ? ... ? ? ? ? ? ? ?} (آل عمران: 7 - 9) .