«اللهم ربَّ السموات وربَّ الأرض ربَّ العرش العظيم، ربّنا وربَّ کلِّ شيءٍ فالق الحب والنّوى، ومنزلَ التوراةِ والإنجيل والفرقان أعوذ بک من شرِّ کلِّ شيء أنت آخذٌ بناصيته، اللهم أنت الأول فليس قبلک شيءٌ وأنت الآخر فليس بعدک شيءٌ وأنت الظاهر فليس فوقک شيءٌ وأنت الباطن فليس دونک شيءٌ اقض عنّا الدين وأغننا من الفقر» [1] .

«خداوندا! اي پروردگار آسمانها و زمين، پروردگار عرش والامقام، پروردگار ما و خداوند همه چيز!، شکافندة دانه ها و هستة هر چيزي، اي فرو آورنده ي (کتابهاي) تورات، انجيل و فرقان (قرآن) به تو پناه مي برم از شر هر چيزي که کنترل آن در دست تو است. خداوندا تو اول هر چيزي هستي و قبل از تو هيچ چيزي نبوده و نيست، و تو آخر هر چيزي هستي و بعد از تو هيچ موجودي نيست، و تو ظاهر هستي و بالاتر از تو موجودي نيست، و تو نهاني و در وراي تو چيزي وجود ندارد. پروردگارا! زمينه اداي دين ما را فراهم نما و از فقر و نداري بي نيازمان گردان» .

(1) - مسلم در کتاب الذکر والدعاء باب ما يقول عند النوم وأخذ المضجع (2713) نقل کرده و لفظ از مسلم است. و ابوداود در کتاب الأدب، باب ما يقال عند النوم (5051) آورده. و ترمذي در کتاب الدعوت، باب ما جاء في الدعا إذا آوى إلى فراشه (3400) نقل کرده است.