مفهوم حديث: عايشه & مي فرمايد: عبد الرحمن بن أبي بکر صديق (خواهر عايشه) نزد پيامبر % آمد , و من پيامبر % را بر روي سينه ي خود تکيه داده بودم , همراه عبد الرحمن تکه چوب تري از مسواک بود که با آن مسواک مي زد , پيامبر % چشمانش را به آن دوخت و به او خيره شد , عايشه & مي فرمايد: تکه چوب مسواک را از عبد الرحمن گرفتم و آن را با دندانم جويدم تا نرم شود سپس تميز و پاکيزه اش کردم و به پيامبر % دادم , پيامبر % شروع به مسواک زدن نمود , و هيچ وقت پيامبر % را نديده بودم که اينچنين خوش مسواک بزند , هنوز چيزي از مسواک زدن ايشان نگذشته بود که دستش يا انگشتش را بالا برد و سه بار فرمود: جمع پيامبراني را مي خواهم که در بهترين جاي بهشت سکونت دارند. سپس فوت کردند.

و عايشه & مي فرمود: پيامبر % در حالي فوت کرد که سرش بر روي سينه ي من بود.

و در روايتي آمده است که عايشه & فرمود: پيامبر % را ديدم که به مسواک نگاه مي کند , فهميدم که ايشان مسواک را دوست دارد , به ايشان گفتم: مسواک را برايت بگيرم؟ با سرش اشاره فرمود: بله.

اين روايت بخاري است و در صحيح مسلم نيز مانند همين روايت آمده است.

20 ـ عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ ^ قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِيَّ % وَهُوَ يَسْتَاكُ بِسِوَاكٍ رَطْبٍ , قَالَ: وَطَرَفُ السِّوَاكِ عَلَى لِسَانِهِ , وَهُوَ يَقُولُ: أُعْ , أُعْ , وَالسِّوَاكُ فِي فِيهِ , كَأَنَّهُ يَتَهَوَّعُ.

واژه ها:

يَسْتَاكُ: مسواک مي زند.

أع أع: صدايي که اگر چيزي در گلوي انسان گير کرده باشد از او خارج مي شود. دلالت بر مبالغه ي پيامبر % در داخل کردن چوب مسواک در دهانشان مي دهد.

يتهوع: استفراغ مي کند.