ا: هغه اّياتونه چه په قراّ ن پاك كآ نازل شوآ، چه په كومو كآ د هغوآ په بهترين عمل او خايسته صفاتو باند آ ثنا ويلآ شوى، او د هغوآ سره ئآ د كاميا بة او رضامندة وعده كؤى، لكه خگنكگ چه الله تعالى فرمائآ: (( محمد رسول الله والذين معه ا شداّء علي الكفار رحماّ ء بينهم تراهم ركعا سجدا يبتغون فضلا من الله و رضوانا سيماهم في وجوههم من اثر السجود ذالك مثلهم في التورات و مثلهم في الانجيل كزرع ا خرج شطئه فگئازره فاستغلظ فاستوى على سوقه يعجب الزراع ليغيظ بهم الكفار وعد الله الذين اّمنوا وعملوا الصالحات منهم مغفرة و اجرا عظيما ) )الفتح (29)
ترجمه: محمد صلى الله عليه وسلم پيغمبر د الله تعالى دي، هغه كسان چه د ده سره دي (صحابه) سخت دي په مقابله د كافرانو كآ، رحم كونكآ دي په خپل منحگ كآ، وينآ ته دوآ ركوع كونكآ سجده كونكى لتگوآ دوآ فضل د الله او رضا د هغه، نخشگآ د دوآ په مخونو د دوآ كى د ي، د وجگآ د نخشگو د سجدو كولو نه، او دا د دوآ حال دي په تورات كآ، او حال د دوآ په انجيل كآ، په شان د كروندآ چه را اوباسآ تيغ خپل، نو كلك شآ هغه، نو غتگ شى، بيا برابر او دريإآ په پنگأ ة خپلآ باندآ، خوشحالوى زميندارو لره (عاقبت دا) چه غصه شى په سبب د دآ سره كافران، وعده كؤآ ده الله تعالى د هغه كسانو سره چه ايمان ئآ راوؤآ دي، او عملونه ئآ كؤآ دي دسنت برابر د دوآ نه، بخشگنه او ثواب لوگگآ.