د نبوت نه روسته د صحابه و د مقام نه بل لوى او اشرف مقام نشته، حگكه چه الله تعالى دغه قوم د محمد صلى الله عليه وسلم چه هغه اشرف الانبياء او خاتم الرسل دي، د هغه د صحبت ملكگرتوب، او د دين د نصرت لپاره غوره كؤى دي.

پس دغه قوم الله تعالى دى د هغوى نه راضى شى، د انبياء او پيغمبرانو عليهم السلام بهترين ملكگرى دى مطلقا، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمائلى: (( بهترين په خلكو كى زما پيؤة ده ) ).

د دى وجه نه تگول امت په دى خبره باندى اتفاق كؤى چه صحابه ئى كرام رضى الله عنهم په علم عمل تصديق، د رسول الله صلى الله عليه وسلم په ملكگر توب كى، او په مخكى والى كى هر يو نيك خصلت او عمل ته، د روستنى امت نه أير زيات بهتر او غوره قوم دى، او په دى كى هيخگ شك نشته چه هغوى اوچتى درجى حاصلى كؤى، او هم ئى هدف ته حگان رسولى دي، او فضل نيكى، علم، او د خير په تگولو خصلتونو كى هغى حد ته رسيدلى دى، چه خگوك ورته رسيدلى نه شى.

يقينا هغه مرتبه چه صحابه ئى كرامو ورته مخكى والى كؤى دي، چه هغه ايمان دي په الله او د هغه په پيغمبر صلى الله عليه وسلم باندى، هجرت او د دين نصرت كول دى، الله ته رابلل او د هغه په لار كى جهاد دي. او د زمكى د اوسيدونكو سره دشمنآ كول، او د الله تعالى د پيغمبر صلى الله عليه وسلم سره د وستى كول، او په داسى زمانه كى د هغآ تصديق او طاعت كول چه د پيغمبرة علامى ئى لا خورآ شوآ نه وى، او نه ئى دعوت شگكاره شوآ و، او نه ئى ملكگرآ او نصرت كونكى قوى وو، سره د كموالآ د موگْمنانو نه، او د أير والآ د تكذ يب كونكو مشركانو او كتابيانو نه، او په دغه حالت كى د دوى د مالونو خرچ كول او د نفسونو صرفول د الله تعالى د رضا د لتگولو لپاره، دا يو داسى عظيم الشان كار دي چه هيخگ امكان نه لرى، چه چاته په نصيب شى، او نه دهغى په مقدار ثواب يو امتآ ته حاصليدلآ شى.