شپإم: د هغه ناكاره صفتونو د نشرولو نه حگان ساتل چه هغوگى ته منسوب شوى، حگكه چه هغه تگول دروغ دى چه خواهش پرستو غاليانو (مبالغه كونكو) خلكو، او متعصبينو د حگانه جوؤ كؤى دى.

او هغه چه ظاهرى ثبوت خو لرى لكن د حقيقت پته ئى نه لكگيإى، او د هغى نشرول د زؤه د توروالى لپاره سبب دى په كينه او خفكگان سره، او همدا راز د هغوى د غيبت، بغض او مذمت لپاره، او دغه د لويو كگناهونو د جملى نه دى اود علام الغيوب ذات د غضب او قهر لپاره لوى سبب دي.

اوم: دا عقيده ساتل چه صحابه وْ ته يا يو شخص ته د هغوى نه كنحگلى كول حرامى او ناروا دى، او خاصكر په هغوى باندى لعنت ويل أير زيات نارورا دى، حگكه چه په دغه ناوؤه عمل كى د الله تعالى تكذ يب دى، د هغوى په تزكيه او ثنا او د الله تعالى په هغه وعده كى چه هغوى سره ئى د جنت په داخلولو سره كؤى ده، او همدا راز په هغى كى د نبى صلى الله عليه وسلم بى ادبى ده هغه پيغمبر صلى الله عليه وسلم چه د هغوى د كنحگلو نه ئى منع كؤى ده. او بل د دى وجى نه چه په دغى عمل كى په هغوى باندى ظلم او زياتى دى، او حال دا چه هغوى د الله تعالى خاص دوستان دى د انبياء او پيغمبرانو عليهم السلام نه روسته، الله تعالي فرمائى: ... (( والذين يوْذون الموْمنين والموْ منات بغير ما اكتسبوا فقد احتملوا بهتانا و اثما مبينا ) )الاحزاب (58) : ترجمه: او هغه كسان چه خفه كوى مومنان سؤى او مومنى زنانه په غير د كوم جرم نه چه دوى كؤى وى، نو يقينا دوى بار كؤه (په حگان باندى) بدنامه او كگناه گگشگكاره.

او حديث قدسىكى چه صحيح حديث دى راغلى چه الله تعالى فرمائى: ... (( خگوك چه زما د دوست سره دوشمنى كوى نو ما ورته د جنكگ اعلان وركؤى ) ).

اوم: د صحابه ئى كرامو عدالت: