(( والذين تبوءو الدار والايمان من قبلهم يحبون من هاجر اليهم ولا يجدون في صدورهم حاجة مما اوتوا و يوْثرون علي انفسهم ولو كان بهم خصاصة ومن يوق شح نفسه فاولئك هم المفلحون ) )، سورة الحشر: (9) ترجمه: او هغه كسان چه اوسيدلى دي په كورونو كآ (او حاصل كؤآ ئآ دي) ايمان مخكآ د راتللو د مهاجرينو نه مينه كوى دوى د هغه چا سره چه دوى ته هجرت كوى، او دوآ نه مومى په خپلو سينو كى خفكگان د هغه خگيز نه چه وركؤآ شوآ مهاجرينو ته، او غوره كوآ په خپلو حگانونو باندآ (مهاجرين) اكگركه وآ په دوآ باندآ لوإه او خگوك چه بچ وساتلآ شى د حرص د نفس نه نو دغه كسان دوآ دي كامياب.

پس الله تعاى د تگولو صحابه ئآ كرامو صفت بيان كؤآ، لكن مهاجرين ئآ د انصارو نه مخكآ ذكر كؤه، او مخكآ والآ په ذكر كآ دلالت كوى د دوآ په مخكآ والآ باندآ په فضيلت او مرتبه كى، پس دا د دوآ په مخكآ والآ باندآ دليل دي، الله تعالي دآ د دوآ نه راضآ شى، او دا حگكه چه دوآ ته د وطن مال كورنة او د بچو د پريخود لو خصوصيت حاصل دي، اوبل دا چه دوآ الله او رسول صلى الله عليه وسلم ته هجرت كؤى دي د خپل دين د بچ كولو په خاطر، او د الله او د پيغمبر صلى الله عليه وسلم د نصرت لپاره، او د الله په لار كآ ئى جهاد كؤى دي، دى لپاره چه د الله تعالى دين او كلمه اوچته كؤى.

د بدريانو صحابه وو فضيلت په نور عامو صحابه وو باندآ:

يقينا بدرآ مهاجر او انصار صحابه ئآ كرام په دآ فضيلت باندآ خاص كؤآ شوآ چه الله تعالي ورته دا اطلاع وركؤى چه فرمائآ: (كوة چه خگه غواؤة يقينا ما درته بخشگنه كؤى) او د دوآ شمير درآ سوه او خگه د پاسه لس تنه وو لكه خگنكگ چه په بخارى او مسلم كى راغلآ.