5)بيهسيه [1] - منسوب به بيهس بن الهيصم- گفتند: ايمان يعني علم؛ هر كس حلال را از حرام و حق را از باطل نشناسد كافر است.

6)منقوصيه- گفتند ايمان كم و زياد نمي شود.

7)مستثنيه [2] - استثناء] = ان شاء الله گفتن [را در ايمان نفي كردند.

8)مشبهه - گويد: خدا را دستي است چون دست من و چشمي است چون چشم من.

9)حشويه- همة احاديث را يكي دانند؛ و تارك نافله را چون تارك فريضه شمارند.

10)ظاهريه - قياس را نفي كرده اند.

11)بدعيه [3] - اولين گروهي اند كه در اين امت بدعت پديد آوردند.

اما دوازده گروه رافضه عبارتند از:

1)علويه - گفتند: جبريل را سوي علي فرستاده بودند، به خطا نزد محمد (صلى الله عليه وسلم) رفت.

2)امريه - گفتند علي شريك محمد (صلى الله عليه وسلم) بود در امر رسالت.

3)شيعيه - گفتند علي وصي رسول الله (صلى الله عليه وسلم) و وليّ امر بعد از اوست، و امت در بيعت كردن با علي كافر شدند.

4)اسحاقيه - گفتند رشتة نبوت تا قيامت پيوسته است و هر كس علم اهل بيت را بداند «نبي» است.

5)ناووسيه - گفتند علي افضل امت است و هر كس ديگري را بر او تفضيل دهد كافر است.

6)اماميه - گفتند دنيا هرگز از امامي از نسل حسين خالي نباشد؛ امام را جبريل تعليم ميدهد؛ و پس از مرگ هر امامي يكي مثل او جايش را گرفته است.

(1) بيهسيه از فرق خوارجند منسوب به ابو بيهس بن جابر (رك: مفاتيح العلوم خوارزمي، چا پ فان فلوتن، ص 25) .-م.

(2) در بعضي منابع آمده است: «از مرجئه اند و گويند: ما مؤمنيم ان شاء الله» .-م.

(3) در تعليقات دبستان مذاهب گردآوري رحيم رضا زاده ملك (ج 2، ص 83) چنين آمده است: «بدعيه، از مرجئه اند و گويند هر مشكل نو كه در جهان پيدا مي شود بي خواست و ارادهء خداي نيست، و هر پادشاه نو كه پيدا مي شود فرمانبرداري او بايد كرد اگر چه گناه كردن فرمايد» . -م.