1.استفاده از عطر و اودكلن به هنگام بيرون رفتن از منزل به گونه اي كه بوي خوش آن به مشام مردان برسد. اين از كارهاي بسيار ناپسندي است كه خيلي از زنان آن را دست كم مي گيرند.

خواهر مسلمان، آيا مي دانيد كه پيامبر - صلى الله عليه وسلم - اجازه نمي دهد زنان با استفاده از عطر و مواد خوشبو، به مسجد آيند، و فرموده است: «هر زني كه به خود عطر زند و سپس به مسجد رود نمازش پذيرفته نمي شود تا اينكه غسل نمايد» . [روايت ابن ماجه] .

خواهر گرامي، وقتي در حق زني كه براي گزاردن فريضه ي نماز قصد خانه ي خدا دارد، اين گونه است، پس در حق كسي كه خود را معطر مي كند و آنگاه از منزل به قصد بازار يا مراسم جشن يا ديدن بستگان و يا به محل كار بيرون مي رود و بدين وسيله در راه مرداني را به فتنه مي انداز، چگونه است! بدون شك در چنين حالتي تحريم شديدتر و عذاب سخت و دردناك تري خواهد داشت؛ پيامبر - صلى الله عليه وسلم - مي فرمايد: «هر زني كه به خود عطر زند و سپس از مرداني گذر كند تا بوي آن را حس كنند، زناكار است» . [روايت ابو داود ونسايي] .

2.خلوت با نامحرم: پيامبر - صلى الله عليه وسلم - فرموده است: «هيچ كدامتان با زني خلوت نگزينيد، مگر اينكه با شما محرمي باشد» . [متفق عليه] .

3.رفتن پيش پزشكان مرد بي آنكه ضرورتي در ميان باشد: براي زن بهتر است حتي الامكان براي معاينه و درمان به پزشكان زن مراجعه كند.

4.چنانچه جامعه ي اسلامي به كار و تخصص زن نيازمند باشد، براي او رواست تا بيرون از منزل به كار مشغول شود، البته به شرط اينكه كار او مباح و متناسب با طبيعت جسمي و روحي او باشد و موجب كوتاهي در گزاردن حقوق همسر و فرزندش نشود و بتواند با رعايت رفتار و اخلاق اسلامي و بدون كوتاهي در فرايض شرعي و به دور از اختلاط با مردان در محيط كاري به وظيفه ي خود به درستي عمل كند.

در خانواده و زندگي زناشويي