حرام بودن ربا امري قطعي است. اما مي توان دربارة بعضي از انواع و فروع آن بحث و گفتگو کرد.

بنابراين فرد مسلمان نمي تواند دربارة اين امور با فرد کمونيست يا بي دين به مناظره بپردازد. زيرا گفتگو و بحث با او از اين نقطه آغاز نمي شود و اين امور نزد او قطعي نيستند. بلکه بايد با او دربارة اصل دين اعم از ربوبيت و عبوديت پروردگار، نبوت حضرت محمد - صلى الله عليه وآله وسلم - و صدق و اعجاز قرآن کريم مناظره کرد.

به همين دليل، معتقديم، مطرح کردن و بحث دربارة اموري از قبيل: اجراي شريعت، حجاب، تعدد زوجات و اموري از اين قبيل به صورت مقالات، نشست ها در وسايل اطلاع رساني از قبيل روزنامه و راديو با هدف اثبات يا کارآيي آنها، توسط بعضي از روشنفکران و نويسندگان اشتباه ناخواسته اي است. اما اگر هدف از اين امر: بررسي حکمت و اسرار اين امور و نه ناکارآمدي و نکوهش آنها باشد، اين کار اشکالي ندارد. زيرا خداوند مي فرمايد: «وما کان لمؤمن ولا مؤمنة إذا قضي اللهُ ورسوله أمرًا أن يکون لهم الخيرة من أمرهم» «هيچ مرد و زن مؤمني، در کاري که خدا و پيمغبرش داوري [و آن را مقرر] کرده باشند، در آن از خود اختياري ندارند و [ارادة آنها بايد تابع ارادة خدا و پيامبر باشد] . سورة احزاب آيه 36.

در پايان، از اين اصل در مي يابيم که اصرار بر انکار امور مسلم و ثابت، سرکشي و لجاجت زشت، انحراف از اصول گفتگو و مناظره و به دور از شأن طالبان حق است.

اصل پنجم:

بي طرفي، حق جويي، پرهيز از تعصب و پايبندي به اصول گفتگو و مناظره است. پيروي از حق، تلاش براي رسيدن به آن و پايبندي چيزي است که گفتگو را به سوي راه راست و بدون کجي و پيچيدگي يا خواستة همه يا پيروان [گروهي] هدايت مي کند. نه تنها فرد مسلمان بلکه هر انسان عاقل صادق، طالب حق و جستجوگر حقيقتي به سوي راستي و درستي حرکت و از اشتباه و خطا پرهيز مي نمايد.