چون ترجمه احوالى كه مؤلّف كتاب حاضر از ملك اسلام جمال الدّين ابراهيم طيبى نموده فقط مشتمل بر فضايل ومناقب او وعبادت وعدالت او وساير اعمال وصفات حسنه اوست واز امور تاريخى حيات او واولاد او كه قريب سى وپنج سال حاكم وصاحب اختيار مطلق كلّ مملكت فارس وبعضى قسمتهاى عراق عرب بوده اند بكلّى خالى وعارى است لهذا ما مناسب دانستيم كه تكميلا للفائدة بعضى معلومات تاريخى راجع بدو وبخاندان او را كه از كتب مختلفه تواريخ التقاط نموده ايم ذيلا بعنوان ضميمه وتكمله شرح احوال او درج نمائيم:

نام ونسب والقاب كامل صاحب ترجمه ملك اسلام جمال الدّين ابراهيم بن محمّد طيبى مشهور بابن السّوا ملى است، واو واولاد او چنانكه گفتيم قريب سى وپنج سال از سنه ششصد ونود ودو الى سنه هفتصد وبيست وپنج بتفاريق از جانب سلاطين مغول ايران كيخاتو وبايدو وغازان واولجايتو وابو سعيد حكمران جميع اصقاع فارس بوده اند برّا وبحرا يعنى هم در خشكى وهم در جزائر خليج فارس وگاه نيز عراق عرب وواسط وبصره نيز علاوه قلمرو حكومت ايشان ميشده است، وطيبى بكسر طاء مهمله وسكون ياء مثنّاة تحتانيّه وسپس باء موحّده ودر آخر ياء نسبت منسوب است بطيب بر وزن سيب كه شهركى بوده است ما بين واسط وخوزستان «1» بمسافت

(1) - طيب واقع بوده بمسافت اندكى در جنوب شرقى (قلعه بيات) يا خرابه هاى شهر قديم بيات كه نام آن وموقعيت آن در نقشه بزرگ ايران از آقاى سرتيپ عبد الرزاق خان بغايرى در نواحى جنوبى پشتكوه بكلى نزديك سرحدّ ايران وعراق فعلى در شمال جبل حمرين مثبت است، در همان نقشه اندكى در جنوب قلعه مزبور قريب دوازده فرسخ در شمال عماره از نواحى عراق فعلى وقريب بيست ودو فرسخ بخط مستقيم در مغرب دزفول وقريب پنج يا شش فرسخ در شمال شرقى «امام على الشرقى» در خاك عراق رودخانه ديده ميشود باسم رود تيب (- طيب) كه شهرك طيب (يا تيب) در كنار آن رود يا بكلى در نزديكيهاى آن واقع بوده است در خاك عراق فعلى نه ظاهرا در خاك ايران، ووصف رود تيب در كتاب «مرزهاى ايران» تأليف آقاى مهندس محمد على مخبر ص 78 و122 ونيز در جلد دوم از «جغرافياى مفصل ايران» تأليف آقاى مسعود كيهان ص 39 در هردو مأخذ مزبور در فصل سرحدّات غربى ايران شده است وخود شهرك طيب كه اكنون وجود ندارد در نقشه دوم (- نقشه عراق) از كتاب «اراضى خلافت شرقيه» تأليف مرحوم لسترنج مرسوم است ودر ص 64 از همان كتاب نيز وصف آن وموقعيت آن شده است ونيز در ص 82 و241 و247 باز استطرادا ذكرى از آن شده است،- واما رود تيب از رودخانه هاى سرحدّى ايران وعراق است [بقيه در ذيل صفحه بعد]