شعاع الملك شيرازى بدست ما افتاد معلوم شد كه بسيارى از تراجم اشخاصى كه در اين نسخه خطّى شيرازنامه موجود است از نسخه شيرازنامه چاپ طهران بكلّى افتاده ومفقود است از جمله آنها يكى ترجمه احوال همين شيخ على كوارى است كه در ص 65 ب از نسخه خطّى شيرازنامه مشار اليها مسطور است از قرار ذيل:

«و من الشّيوخ الدين ادركوا عصره [اى عصر الشيخ المرشد ابى اسحق ابراهيم ابن شهريار الكازرونى] الشيخ الأمام سند الزّهاد واسوة العبّاد ابو الحسين «1» على به الكوارى «2» بزرگوار جهان وشيخ ومقتداى زمان بود صحبت شيخ كبير قدّس سرّه دريافته بود ودر صحبت ابى احمد كبير روزگارى بسر برده ودر مسافرت حجاز بمشايخ آن عصر رسيده بود وبعد از مدّتى چون مراجعت فرمود در ناحيه كوار برباط فاروق اقامت كرد چهل سال در آن بقعه بطاعت واوراد مشغول شد كه در آن مدّت بغير از دو نوبت از آن بقعه بدر نيامد ودر شهور سنه نيّف وعشرين واربعمائه وفات يافت ودر همان رباط مدفون است» انتهى،.

(27) - ص 264 س 7 بآخر، الشيخ ابو بكر بن عمر بن محمد المعروف ببركر، در حواشى ذيل اين صفحه 7 سطر بآخر مانده ما نوشته ايم كه «در نسخ معموله شيرازنامه از خطّى وچاپى گويا اصلا وابدا هيچ نامى از ابو بكر معروف ببركر برده نشده» ولى بعدها چنانكه در حاشيه قبل گفتيم پس از آنكه نسخه خطّى شيرازنامه مورّخه 833 را بدست آورديم ترجمه احوال همين ابو بكر بركر را نيز در آنجا يافتيم واين ترجمه نيز بتمامها از نسخه شيرازنامه چاپ طهران ساقط است وهى هذه:

«و منهم [اى من شيوخ الطّبقة الثالثة] الشّيخ الزّاهد اسوة العبّاد سند العرفاء الزهّاد الشيخ ابو بكر بن عمر بن محمد يعرف ببرغر «3» فهرست شمايل وفضايل وديباچه مناقب ومآثر بود حريم ضمير منيرش آفتاب صفت مقرّ انوار ومستودع اسرار آيات حق گشته بود وانفاس قدس آثارش سحاب آسا هشيم وحطام جهالت طالبان

(1) - كذا في الاصل، ولى در شدّ الازار ص 263 «ابو الحسن» ، ولعله اظهر،

(2) - كوار نام بلوكى است در فارس بمسافت ده فرسخ تقريبا در جنوب شيراز،-

(3) - كذا بالغين المعجمة، ولى در شدّ الازار ص 264، «بركر» بكاف بجاى غين مرقوم است،