فى تاريخ فارس وقال يروى عن شاذان والزياد آباذى روى عنه جماعة من اهل شيراز ابو بكر بن اسحق وابو عبد اللّه بن خفيف وابو بكر العلّاف واحمد بن جعفر الصّوفى واحمد بن عبدان الحافظ، توفّى لسبع ليال خلت من ذى الحجّة سنة احدى عشرة وثلثمائة» انتهى «1» ، پس چنانكه ملاحظه ميشود ابو بكر علّاف بتصريح سمعانى از كسى روايت ميكند كه در سنه 311 وفات يافته بوده يعنى از عبد اللّه بن جعفر ازركانى، پس بالضّرورة خود ابو بكر علّاف مدّتى قبل از 311 لابد متولّد شده بوده وبنابراين اگر باز تا سنه 480 يعنى تا 169 سال ديگر در حيات بوده است عمر او متجاوز از 169 سال خواهد بود!

وثالثا خود مؤلّف كتاب حاضر در ص 116 در ترجمه همين عبد اللّه بن جعفر ازركانى (كه وى بصورت «ازرقانى» با قاف عنوان كرده) ووفات او را برخلاف روايت سمعانى در سنه 340 نگاشته گويد: «و روى عن الشّيخ ابى بكر العلّاف انّه قال ما رأيت اورع منه قال وسألته يوما ان يخرج الىّ قراآت ابى حاتم السّجستانى فقال تركتها لانّى لم ارها من سلاح الآخرة ... توفّى في سنة اربعين وثلثمائة الخ» ، پس چنانكه مشاهده ميشود ابو بكر علّاف بتصريح خود مؤلّف شدّ الازار با كسى معاصر ومحشور بوده (يعنى با ازرقانى مزبور) كه در سنه 340 وفات يافته بوده پس اگر سنّ وى در سال وفات ازرقانى باقلّ تقديرات در حدود بيست سالگى هم بوده واگر قبول كنيم بطبق شيرازنامه وشدّ الازار كه وى در سنه 480 يا 480 واند وفات نموده بوده لازمه ضرورى اين دو فقره اين ميشود كه ابو بكر علّاف بايستى بحدّاقل صد وشصت سال عمر كرده باشد!

از مجموع سه دليل مذكور در فوق بحدّ بداهت واضح وآشكار شد كه تاريخ 480 براى وفات ابو بكر علّاف از محالات وممتنعات وغلط صرف واشتباه محض است وبهيچوجه من الوجوه قابل هيچگونه توجيه وتأويلى نيست وبنحو قطع وحتم ويقين تاريخ مزبور از روى حساب ومقايسه با ساير وقايع حيات ابو بكر علّاف و

(1) - تمام اين فصل منقول از انساب سمعانى سابق در ص 115 حاشيه 3 نيز نقل شده بود ولى اينجا نيز براى اينكه رشته مطلب از هم نگسلد باز آنرا تكرار كرديم،