{وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَاقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ} (الأعراف: 85) .

«و به سوى مدين، برادرشان شعيب را (فرستاديم) ; گفت: «اى قوم من! خدا را بپرستيد، كه جز او معبودى نداريد» .

{وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ} (النحل: 36) . «ما در هر امتى رسولى برانگيختيم كه: خداى يكتا را بپرستيد; و از طاغوت اجتناب كنيد!» .

و هر دعوتگر موفقي، راه و روش پيامبران را پيش گرفته و توحيد را علم خود کرده است.

و اين حقيقت را که عقيده ملاک هر کاري است، مي تواند از گذشته و واقع امر سراغ گرفت؛ زيرا هر کار که بدون عقيده پايه ريزي شده باشد، همچون ساختماني بي پايه است که دوام نمي آورد اگر چه به ظاهر سر به فلک هم کشيده باشد.

مردم علت فروپاشي تمدنها، ابر قدرتها، ملتها و از بين رفتن جوامع و تزلزل خانواده ها را صدها مورد شمرده اند ولي اينها از سبب و علت اساسي که همانا انحراف عقيده است غافل مانده اند و فراموش کرده اند که فساد اعتقادي، کفر و شرک و گمراهي علت اصلي و اساسي آن مي باشد.

و اين سببي است که خداوند آن را در قرآن کريم بر شمرده و درخواست نموده که از نتايج آن پند و عبرت بگيرند:

خداوند جل جلاله مي فرمايد: {وَمَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ (108) } (البقره: 108) . «كسى كه كفر را به جاى ايمان بپذيرد، از راه مستقيم (عقل و فطرت) گمراه شده است» .