و همچون گواهي شخص مؤمني که مي گويد: محمد رسول خدا است، بزرگترين کسي که خداوند!! مردم را به سوي توحيد تو فرا خواند.

و همچون گواهي مؤمني که باور و اعتقاد دارد که محمد رسول خدا است، بزرگترين کسي که زبانش به توحيد تو پروردگارا باز نمود و گفت: «الحمد لله الذي وسع سمُعُه الأصوات» [1] .

«سپاس و ستايش خدايي را سزا است که همة صداها را مي شنود» .

«اللهم إني أستخيرک بعلمک، وأستقدرک بقدرتک» [2] .

«پروردگارا علمت را وسيله طلب خير و برکت قرار مي دهم و قدرتت را وسيله طلب قدرت و توانايي قرار مي دهم» .

«ارْبَعوا على أنفسکم، إنّکم لا تدعون أصمَّ ولا غائبًا، إنّکم تدعون سميعًا قريبًا وهو معکم» [3] . «به خودتان رحم کنيد، زيرا که شما ناشنوا و غائب را فرا نمي خوانيد. بلکه کسي را فرا مي خوانيد که شنوا و نزديک به شما و با شما است» .

(1) - نسائي در مبحث طلاق باب الظهار (3460) ، وابن ماجه در مقدمه، باب فيما أنکرت الجهمية: (188) ، و امام احمد در مسند خود (6/ 46) از قول عايشه - رضي الله عنها - آن را روايت كرده اند.

(2) - بخاري در كتاب دعوات، باب الدعاء عند الاستخارة: (6382) ، و ابوداود در كتاب الصلاة، باب ما جاء في الاستخارة (1538) . وترمذي در کتاب الصلاة، باب ما جاء في صلاة = =الاستخارة: (480) ، ونسائي در کتاب النکاح، باب کيف الاستخارة (3253) آن را آورده اند.

(3) - بخاري اين حديث را در کتاب المغازي باب غزوة خيبر (4205) آورده و لفظ از آن بخاري مي باشد. ومسلم نيز در کتاب الذکر باب استحباب خفض الصوت بالذکر (2704) ، وابوداود، در کتاب الصلاة، باب الاستغفار (1526) آن را ذکر کرده اند.