{? ? ... ? ? ? ... ? وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ (50) وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ (51) وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ (52) وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ (53) إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ (54) فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ (55) } (القمر: 49 - 55) . «ما همه چيز را به اندازه مقدّر و معيّن و به استوارى و محكمى تمام آفريده ايم! (اين آيه بر اثبات قَدَر سابق و ازلى خداوند متعال براى خلقش دلالت دارد، يعنى علم حق تعالى به اشياء قبل از وجود آنها و نوشتن و ثبت نمودن آنها در لوح محفوظ قبل از روى دادن آنهاست) . و فرمان ما (در سرعت خود) يك امر بيش نيست، همچون يك چشم بر هم زدن! ما كسانى را كه در امتهاى گذشته (در كفر) شبيه شما بودند هلاك كرديم; آيا كسى هست كه پند گيرد؟! و هر كارى را (كه امتهاى گذشته از خير يا شرّ) انجام دادند در نامه هاى اعمالشان (كه به وسيله فرشتگان نگهبان نوشته شده) ثبت است. و هر كار كوچك و بزرگى (در لوح محفوظ) نوشته شده است. يقينا پرهيزگاران (در روز قيامت) در باغها و نهرهاى بهشتى جاى دارند. در مجلس و جايگاه صدق نزد خداوند مالك مقتدر!» .