1.نافرماني از پدر و مادر: به صورت بلند كردن صدا و پرخاش در برابر آنان و گوش ندادن به سخنان شان.

خداوند بلندمرتبه مي فرمايد: «و پروردگار تو مقرر كرده كه جز او مپرستيد و به پدر و مادر [خود] احسان كنيد. اگر يكي از آن دو يا هر دو در كنار تو به سالخوردگي رسيدند به آنان [حتي] اوف مگو و به آنان پرخاش مكن و با آنان سخني شايسته بگوي» . [اسراء: 23] .

يكي از موارد نافرماني از پدر و مادر كمك نكردن دختران به مادرانشان در كارهاي خانه است.

2.ترك امر به معروف و نهي از منكر و دعوت به سوي خدا در محافل زنانه.

سبب اين كار ممكن است يا شرم داشتن از زنان اطراف باشد و يا ترس از آنان به ويژه هرگاه از نظر اجتماعي بزرگ تر باشند. همچنين مي تواند به دليل اين اصل باشد كه مي گويد: «مردم را به خدا واگذار» .

اين اسباب همه از وسوسه هاي شيطان است، خداوند بلندمرتبه مي فرمايد: «مردان و زنان با ايمان، دوستان يكديگرند، كه به كارهاي پسنديده وا مي دارند و از كارهاي ناپسند باز مي دارند، و نماز را برپا مي كنند و زكات مي دهند، و از خدا و پيامبرش فرمان مي برند، آنانند كه خدا به زودي مشمول رحمت شان قرار خواهد داد، كه خدا توانا و حكيم است» .

از راه هاي دعوت به سوي خداوند، مي توان به پخش نوار و كتب اسلامي و سخنراني هاي هدفمند و نصيحت هاي مؤثر در مجالس زنانه اشاره كرد.

3.انتشار انواع آفت هاي زبان در مجالس زنانه. از جمله اينكه زني از روي بي دانشي به ديگري فتوا دهد و بگويد: اين كار حرام است و آن حلال. همچنين نپذيرفتن سخن علما و مشغول شدن به غيبت، سخن چيني، تهمت زني، دروغگويي و ديگر كارهايي كه از آفت هاي زبان به شمار مي آيد.

4.آسان گيري در نگاه به مردان بيگانه و نامحرم، انگار كه امر به نگاه نكردن ويژه ي مردان است، حال آنكه خداوند بلندمرتبه مي فرمايد: