البته مجازات اعدام براي خيانت به كشور و موارد مشابه آن نيز وجود دارد، اما هيچ كدام در نظر اين مؤسسه مبلغ مسيحي با آزادي منافات ندارد و چنين برخوردي با اين قضايا ما را به حسن نيت آنان در انتشار چنين سؤالاتي مشكوك مي كند، همانگونه كه در ابتداي بحث به آن پرداختيم. در پايان اين بحث كه راجع به آزادي عقيده و موضوع ارتداد بود برخي از واقعيتهاي مربوط به موضع گيري اديان ديگر در برابر مسلمانان و ظلم و تعصب و كينه دروني آنان را نقل مي كنم كه هرگاه فرصت براي اين كينه هاي دروني فراهم شود واقعيت زنده اي را به تصوير مي كشند.

گوستاو لوبون مي نويسد: «صليبي هاي خدمتگزار خدا، در تاريخ 15/ 7/1099 ميلادي كه بر بيت المقدس مسلط شدند چنان فكر كردند كه براي تكريم و شكرگذاري خداوند بايد هفتاد هزار مسلمان را قرباني كنند. آنان در اين قرباني كه مدت سه روز و شب طول كشيد به پيرمردان و بچه ها و زنان هم رحم نكردند و بچه هاي كوچك را گرفته و سرشان را به ديواري مي كوبيدند و اطفال شيرخوار را از بالاي خانه ها به پايين مي انداختند، مردان و زنان را با آتش كباب مي كردند. سپس شكم آنان را پاره مي كردند تا ببينند كسي از آنان طلاهايش را بلعيده است يا نه؟

لوبون مي نويسد: حال چگونه براي اين افراد جايز است كه پس از اين همه جنايت با گريه و زاري به درگاه خدا روي آورند و طلب بركت و بخشش نمايند؟» [1] .

(1) 5 ـ العلاقات الدولية، كامل دقس، ص 333.