المنكر من نفسه ومن متعلّقاته ومن الغير بقدر الإمكان، فينبغي لطالب
العلم أن يَصْبِرَ في المشاقّ ويجتهد بقدر الوسع فلا يصرف عمره في
الدّنيا الحقيرة الفانية، ولا يذلّ نفسه بالطمع، ويجتنب عن الحِقد
ويحترز عن التكبّر.
الفصل الثّالث: في اختيار العلم والاُستاذ
والشريك والثّبات
ينبغي لطالب العلم أن يختار من كلّ علم أحسنه، وما يحتاج إليه
في الاُمور الدينيّة في الحال ثم ما يحتاج إليه بالمآل، ويقدّم علم
برطرف كردن جهل و نادانى از خود و بقيّه نادانان و يارى اسلام و زنده
نگهداشتن دين به واسطه بكار بستن امر به معروف و نهى از منكر نسبت به
خود و وابستگان و بيگانگان به قدر امكان» باشد، بنابراين سزاوار است كه
دانشجو در مشكلات بردبار بوده و به اندازه توان خود كوشا باشد، و عمر خود را
صرف دنياى پست و ناپايدار ننموده و نفس خود را با طمع و آزمندى و دنيا
دوستى خوار نكند، و از كينه توزى و تكبّر و خود بزرگ بينى اجتناب و دورى
كند.
فصل سوّم: در انتخاب علم و استاد و همبحث و ثبات و استوارى است
و مناسب است كه دانشجو از هر علمى، نيكوتر آن را انتخاب كند، و
علومى را انتخاب كند كه در امور دينى و براى سراى باقى مورد نياز است، و
علم يكتاپرستى و شناختِ با دليل و برهان خداوند را بر ساير علوم مقدّم بدارد،
و در اين راه مطالبى را كه سابقه طولانى ترى دارد برگزيند، زيرا گفته اند كه: