و تحقيق ثاني: اشبه به خلافت نبوت آن است كه همان علوم كه از انبياء منقول است در مردمان مشهور كرده آيد، آنچه مجمل است او را در اجمال گذاشته شود، و آنچه مفصل است به تفصيل بيان كرده آيد؛ زيرا كه شارع هيچ چيز مجمل نگذاشته الا از جهت حكمتي در اجمال او و مفصل نساخته الا از جهت مصلحت در تفصيل او و سنت انبياء عليهم الصلوات آن است كه عمل مقصود تر باشد از علم و علم به قدر تهذيب نفوس عالم القا فرمايند، و سخن دقيق با ايشان نگويند، و چنان نكنند كه افهام مخاطبين متحير شوند، يا مستشرف شوند به آنكه وراي آنچه بر زبان گويند در دل چيزي ديگر پنهان كرده باشند، باز علمي كه به نيابت تعليم آن كنند هر چند حواله به صاحب علم بيشتر باشد و استبداد رأي كمتر و هر چند تقليد زياده تر و خوض به عقل كمتر و هر چند خروج از مضائق اختلاف بيشتر و اجماع آراء بيشتر نيابت قوي تر و خلافت محكم تر باشد.

از اين غامض تر گوئيم فضيلتي كه خلفاء را حاصل است آنست كه علم موسس و ممد پيغامبر را كه به درجهء شهرت نرسيده به شهرت رسانند تا جارحه باشند از جوارح پيغامبر در اتمام امر او. و علوم حادثه اگر چه به دقت نظر زياده باشد به جوي نمي ارزد در جنب جارحه بودن از جوارح پيغامبر و لهذا صحابه با وجود آنكه چندان تدقيق سخن نكرده اند مقبول تر اند عندالله و عند الرسول و عند الصالحين من المؤمنين. و معقوليان زمان ما هر چند دقيقه شناس انداز فيض الهي دور ترند.