پس وزن شير هر چند اصلي داشته باشد در مظان كليه شرع معتبر نداشته اند، و لهذا در مذاهب اربعه حكم اين مسأله بجز شهادت يا يمين نگفته اند، اين سنجيدن خصيصه فاروقيه است، و مثلًا تنبيه به آنكه قرعه در امور مشتبه فيصل كننده است از خصائص مرتضويه است و نشست دادن او به آنكه قرعه در جاي است كه حقوق متساويه جمع شوند نه براي اثبات حقي و مثلًا در صورتيكه شخصي خبر دهد به آنكه بر مادر فلاني محتلم شده ام و به اين سبب اذيتي به فلاني لاحق شود، علم مرتضوي حاكم به آن است كه او را در آفتاب ايستاده كنند و بر سايه ى او دره زنند زيرا كه عالم خيال ظل عالم شهادت است و علم فاروقي حاكم به آن است كه او را زجري يا تنبيهي كنند تا ردع باشد از ايذا مانند آنكه آن حضرت صلي الله عليه وسلم از سب اموات كافرين منع كردند لا تؤذوا الاحياء (1) و مانند آنكه حضرت عمر - رضي الله عنه - از هجو منع نمود (2) .