اگر كسي بگويد كه تو سنت را ستودي و بدعت را نكوهيدي، اما سنت چيست و بدعت كدام است؟ مگر نه اينكه هر بدعت سازي خود را پيرو سنت مي پندارد؟ گوييم: سنت در لغت به معني طريق است و شك نيست كه اهل حديث پيروان آثار رسول الله (صلى الله عليه وسلم) و صحابه اش اهل سنت راستين اند، چون بر طريق هستند كه در آن چيز نو درآمدي پيدا نشده، زيرا چيزهاي نو در آمد بعد از پيغمبر و صحابه او پيدا شد؛ و بدعت عبارت است از امري كه نبود و نو پديد شد وغالب آن است كه با شريعت برخوردِ مخالف دارد و در آن مي افزايد يا از آن مي كاهد، و عموم پيشينيان، هر چيزِ نو پديد را ولو آنكه مخالف شريعت نبود يا در آن كم و زياد نمي نمود خوش نداشتند و براي حفظ اصل اسلام - كه پيروي رسول (صلى الله عليه وسلم) است- از هر بدعت سازي بيزار بودند ولو آن بدعت جايز بود. چنانكه زيد بن ثابت در جواب ابوبكر و عمر كه از او درخواستند به جمع آوري قرآن بپردازد، گفت: چگونه به كاري مي پردازيد كه پيغمبر (صلى الله عليه وسلم) نكرد؟