عبدالله بن شوذب گفته است: «از نعمتهاي خدا برجوان زاهد و پارسا اين است كه با صاحب سنتي برادري كند كه او بر راه راست واداردش» . يوسف بن اسباط گفته است: «پدر من قَدَري بود و داييهايم رافضي بودند، خدا به واسطة سفيان (ثوري) مرا نجات بخشيد» . از معتمر بن سليمان روايت است كه دلشكسته نزد پدر رفتم. پرسيد تو را چه شده است؟ گفتم: دوستي از من مرده است. پرسيد: بر طريقة سنت بود؟ گفتم: آري. گفت: غم مدار. عبدالله بن مبارك از سفيان ثوري نقل مي كند كه گفت: «براي اهل سنت توصية خير كنيد كه آنان غريبانند» . ابوبكر بن عياش گفته است: «طريقة سنت ميان فرق مسلمانان، گراميتر و كميابتر است از اسلام ميان ديگر اديان» . از قول شافعي آورده اند كه گفت: «چون يكي از اصحاب حديث را ببينم گويي يكي از اصحاب پيغمبر (صلى الله عليه وسلم) را ديده ام» .

جعفر خلدي در كتابش از قول جنيد آورده است كه گفت: «راهها بر خلق بسته است الا بر آن كه پا جاي پاي پيغمبر (صلى الله عليه وسلم) بگذارد و سنت او را پيروي كند و بر طريقة او باشد؛ راههاي خير پيش چنين كسي گشاده است» . نيز از جنيد بن محمد نقل است كه گفت: «راه خلق به خدا بسته است مگر به پيروان آثار رسول الله (صلى الله عليه وسلم) و تابعان سنت او؛ چنانكه خدا فرمايد: {لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ} [1] . «مسلّمًا براى شما در زندگى رسول خدا سرمشق نيكويى بود» .

باب دوم

در نكوهش بدعت و بدعت سازان

عايشه از پيغمبر (صلى الله عليه وسلم) روايت مي كند كه فرمود: «هر كس در امر ما چيزي پديد آرد كه در آن نيست، مردود است» . اين حديث را از چند طريق آورده اند.

عبدالله بن عمر از پيغمبر (صلى الله عليه وسلم) روايت مي كند كه فرمود: «هر كس از سنت من منحرف شود از من نيست» .

(1) سورة احزاب، آية 21.