در مقابل مسائلي که در مورد اصناف و طبقات مدعوين، خُلُق و خويهاي متفاوت مردم و ملاحظه وقايع و مناسبتها و ... گفتيم. دقت نظر در مورد آن چيزي که به سويش ميخوانيم نيز بسي مهم است و بيشک حکمت مقتضي تأمل در مراتب امور دعوت است تا اينکه به ترتيب اهميت عرضه شوند، و لذا قضاياي عقيده و اصول دين و آئين در درجه اول قرار ميگيرد، زيرا اگر اين مسائل در بندهاي صحيح نباشند، کار نيک و عمل شايسته برايش سودمند نخواهد بود: { (( (( هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا(103) الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا (104) أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ (( (( (( (( (( (( (فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا (( (( (} [الکهف: 103 - 105]

بگو: آيا به شما خبر دهم زيانکارترين مردم كيست؟ * کساني هستند که كوششهايشان در زندگي دنيا گم و نابود شده با اين حال گمان ميكنند كار نيك انجام ميدهند. آنها كساني هستند كه به آيات پروردگارشان و لقاي او كافر شدند به خاطر همين كفر به مبدأ و معاد اعمالشان نابود شد، لذا روز قيامت ميزاني براي آنان برپا نخواهيم كرد.

که به بهترين وجه کار نيک ميکنند* آنان کسانياند که به آيات پروردگارشان و ملاقات او بيباور و کافرند و در نتيجه اعمالشان باطل و هدر ميرود و در روز رستاخيز ارزشي براي ايشان قائل نميشويم.

در دعوت، هم کليات هست و هم جزئيات، هم واجبات و هم مستحبات، هم محرمات و هم مکروهات، هم قضاياي بزرگ و هم قضاياي کوچک ... . هر کدام بايد جايگاهش شناخته شده و سرجاي خودش قرار داده شود.