وَمَنْ اُحْتُضِرَ وَعَلَيْهِ قَضَاءٌ وَقَدْ ضَيَّعَهُ قَدْرَ صَوْمِهِ فَإِنَّهُ يَصُومُهُ عَنْهُ وَرَثَتُهُ إنْ أَمَرَهُمْ بِهِ ، وَقِيلَ: لَا يَصِحُّ صَوْمُ أَحَدٍ عَنْ أَحَدٍ كَمَا لَا يُصَلِّي عَنْهُ ، وَلَهُمْ أَنْ يُطْعِمُوا عَنْهُ إنْ أَوْصَى بِالصَّوْمِ كُلَّ يَوْمٍ مِسْكِينًا لَا فِي يَوْمٍ ، وَإِنْ أَوْصَى بِإِطْعَامٍ أَطْعَمُوا وَلَا يَصُومُوا ، وَإِنْ اخْتَلَفُوا فِيهِمَا أُجْبِرُوا عَلَى وَاحِدٍ بِقَدْرِ الْإِرْثِ .
الشَّرْحُ